Evet... Bu soruların cevabını bilmedim ben hiç bir zaman şımarma hakkım da olmadı. Oyunlar da oynamadım . Annesi olmayan biri ezilmeye ve ezildikçe olgunlaşmaya mahkumdu . Gülemezdi , bir şeyler olmadığı zaman ağlayamazdı. Hatalar yapıp saklanamazdı. Nazını çeken onun yükünü taşıyan yoktu ve bunu kendi yapmak kendi kendini taşımak zorundaydı...
Bir sonbahar günü Eylülün 3’ü ve değişen okul kıyafetlerini alma sevincinde olan bir çocuk düşünün...Fakat bir o kadar da buruk bir şeyler olacağını icinde kopan fırtınayla iliklerine kadar hisseden bir çocuk... Eve döndüğünde ise hislerinin yanlış olmadığını anlayan ve içindeki fırtınanın kıyametini hisseden bir çocuk... İşte o bendim kardeşi için dimdik durmak zorunda kalan ben .Her şeye göğüs germeyi o gün öğrenen ve ömrünün geri kalanında o anı tekrar yaşıyor gibi her gece yastığıyla gözyaşı paylaşan o küçük kocaman ruhlu çocuk...
Annemi anlatmaya kelimeler yetmezdi . Ve onu soranlara ise tek kelime yetiyordu. “ONU KAYBETTİK “ ardından oluşan o derin sessizliği ise boğazımdaki yutmaya çalıştığım yumruk olurdu hep... Şimdi ise yetmese bile onu anlatmaya çalışacağım kelimelerin kifayetsiz kalacağını bile bile...
Umut dolu bakardı hep gözleri , kupkuru toprağın yeşereceği ümidiyle hep bir dolu hep bir ışıltılıydı. Bilmezdi hiç bir zaman kin ile bakmayı. Ugraşşa bile yapamazdı. Yüreğinin bam tellerinin sesini duyar olurdum ona sarıldığımda. Gözlerinin yeşili ınsanin derinlerine işlerdi her zaman el değmemiş tarlaların, yeşermiş çiçek açmış haliydi. Toprağın en güzel renklerini , suladığı ümitleriyle taşırdı üzerinde.
Bir gün toprak olup benimde kanadı kırık olacağımın, hep bir yarım kalacağımın ve her mevsim üşeyeceğimi bilmezcesine taşırdı o toprağı ,yüreğimin yaraları içime içime dökülüp yanacağımı,günden güne kavrulacağımı ...
Yaşadığı onca acının mücadeleci ruhunun tohumlarını ekip biçmisti yüreğimin bahçelerine. Umutlu ol kızım derdi hep başkalarına ne olursa olsun dönme sırtını derdi. Dünyada ki huriydi benim annem, adının verdiği Huri'ligi taşırdı hep omuzlarında . O benim sağ omzunun meleğiydi ve şimdi de her zamanda öyle olup kalacak...
0 Yorumlar